Film seyretme eylemini kitleselleştiremediği için sinemanın geleceğini belirleme konusunda Lumiere Kardeşler’in Sinematograf’(Cinematographe)ının gölgesinde kalmış olsa da Kinetoskop’un ilk sesli girişim olması önemlidir. Kinetoskop ile yapılan ilk denemelerden birinde, 6 Ekim 1889’da, William K.L. Dickson’ın görüntüsüne Phonographe(Fonograf) aracılığıyla ses eşlik etmiştir. Ancak sesin kullanımı uzun yıllar bir kenara bırakılmıştır.

Sinemayı kolektif bir deneyim haline getiremese de sinema tarihinin dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen Kinetoskop ile çekilen ilk film Fred Ott’un Aksırığı’ (Fred Ott’s Sneeze) dır. Filmde Edison fabrikasında çalışan bir işçinin kameraya doğru aksırması yakın çekim olarak görüntülenmiştir.

Zamanla Kinetoskop’u ticari getiriye de dönüştüren Edison, içinde pek çok aygıtın bulunduğu izleme salonlarının açılmasıyla, patentine sahip olduğu bu aygıtın satışından dönemi için ciddi kazançlar elde etmiştir.

Hem kamera hem gösterici hem de baskı makinesi olarak kullanılan, saniyede on altı kare esasına dayalı ve tırnak itişli düzeneğe sahip bir aygıt olan Sinematograf bugünkü sinema teknolojilerinin atasıdır. Elle kurulabildiği ve hafifliği sebebiyle rahatlıkla taşınabildiği için çağdaşlarına oranla daha çok tercih edilen Sinematograf kitlelere film izleme olanağı sunmuştur. Lumiere kardeşler Sinematograf’ın patentini 1895 yılında almışlardır.

Fotoğraftan gelen Lumiere’lerin filmleri gerçek görüntülerden oluşan ve tek çekimli filmlerdi. (Kendilerine ait olan, fotoğraf malzemeleri üreten fabrikadan çıkan işçiler gibi) Sinemayı gerçekliği yeniden üretmenin bir aracı olarak görüyorlardı. Lumiere Kardeşler, 28 Aralık 1895 günü Paris’teki Capucines Bulvarı 14 numaradaki Grand Cafe’nin zemin katındaki egzotik dekorasyonlu Hint Salonu’nda 1 frank karşılığı ilk genel gösterimi yaptılar. Gösterdikleri ilk film Paris’teki Ciotat İstasyonu’na giriş yapan bir trenin çekimiydi. “Cinema”(sinema) sözcüğünün yaratıcısı olan Lumiere’ler sinemanın isim babası olarak kabul edilir.

Nasıl bir ihtiyacın tekerleği icat etmeye yol açtığı bilinmiyor. Fakat bununla ilgili gayet mantıklı, ikna edici teoriler vardır. General Frugier’e göre insanlar, avladıkları hayvanları, kaya parçalarını ve bunun gibi bazı ağır şeyleri taşımakta zorluk çekiyorlardı. Bu sırada kesilmiş, büyük ve ağır bir ağaç gövdesinin, yuvarlanarak rahatça hareket ettirilebildiğini farkettiler. Tekerleğin temelini atan bu olaydan sonra, iki ağaç kütüğünün üzerine yüklerini koyarak taşıyan insanlar, bunu bir arabaya çevirmekte gecikmediler. Arkeologlar, ilk teker örneklerinin tarihine çok yakın araba örnekleri de bulmuşlardır. Bu da tekerlek ile arabanın hemen birbirini izleyen iki icat olduğu görüşünü kuvvetlendirmektedir. Arabalar insan gücüyle de kullanıldığı gibi genelde hayvan gücünden yararlanılarak kullanılırdı. Bu iş için en uygun hayvan o dönemde yaygınca kullanılan yaban eşeğiydi. Çünkü henüz at, Mezopotamya’da bilinmiyordu.

Arkeologların yaptığı çalışmalar sonucu, tekerleğin Mezopotamya’dan ortaya çıktığı neredeyse kesindir. M.Ö. 3500 yıllarında Sümerlerde, M.Ö. 3000 yıllarında Asurlarda, M.Ö. 2500 yıllarında İndüs Vadisinde, M.Ö. 1000 yıllarında Orta ve Kuzey Avrupa’da ve M.Ö. 500 yıllarında İngiltere’de tekerlekli araç örneklerine rastlanmıştır. Bu da tekerleğin Mezopotamya’da doğup kademe kademe yayıldığını göstermektedir.

Tekerlek dünyanın en önemli ve en eski icatlarından bir tanesidir. Günümüzde kullandığımız arabalar, trenler, uçaklar, makineler, fabrika ve tarım araçları ve daha niceleri… Tekerlek olmasıydı bunların hiçbirinin gelişimi de olamazdı. Kolumuzdaki saatten bilgisayarımızdaki hard diske kadar hepsinin içerisinde kullandığımız çarklar da tekerlek temelli buluşlardır. Yani dönüp baktığımızda gayet basit görünen tekerlek aslında tüm teknolojinin temelini oluşturuyor.

Yuvarlanan ağır cisimlerin daha kolay hareket ettiğini farkeden insanların, bu buluştan sonra ilk arabayı geliştirme sırasının şöyle olduğu tahmin edilmektedir:

İnsanlar, ağır yüklerin altına konan yuvarlanabilen cisimlerin(kütük gibi), yükün taşınmasında kolaylık sağladığını fark etti(birinci resim). Bununla birlikte ağır yüklerin altına konan kızakların(ince, uzun kütük parçaları gibi. ardından kızak icat edilecektir.), cisimlerin sürüklenmesini kolaylaştırdığını fark eden insan(ikinci resim), kızak ile kütükleri birlikte kullanmakta gecikmedi(üçüncü resim). Kızağı bir kütük üzerinde ilerletip diğer kütüğün üzerine düşüren insanlar bu hareketi sürekli tekrarlayıp ağır yüklerin taşınmasını sağlıyordu. Kütüklerin üzerinde sürekli kayan kızaklar zamanla kütüğü aşındırıp kütük üzerinde oyuklar açılmasını sağlıyordu. Açılan oyuklar sayesinde kızağın düzgün bir şekilde kaydığının fark edilmesinin üzerine bu sistemi bilerek kullanmaya başlayan insanlar(dördüncü resim), ardından sistemi geliştirerek kızaktan çıkan ağaçtan çiviler  sayesinde ortası inceltilmiş kütükleri, kızağın altına sabitlediler(beşinci resim). Büyük oranda tamamlanmış olan icadın hala eksik noktaları vardı. Kütük tekerlek, bulunduğu yerden çıkabiliyordu. Bunun üzerinde dingil ile kızağı birbirine sabitleyen insanlar tamamen bağımsız tekerlekleri dingile geçirerek kullamayı akıl ettiler.(altıncı resim)

Bu aşamalar dikkate alınarak bakıldığında ilk bağımsız tekerlek ile ilk arabanın icadının hemen hemen aynı tarihte olduğu görülüyor.

Telefonu icat eden kişi sorulduğunda bir çok kişi tereddüt etmeden “Alexander Graham Bell” cevabını verecektir. Fakat gerçek olan bu değil. Londra’daki Science Museum’da bulunan gizli arşivlerin ortaya çıkardığı sonuca göre Philipp Reis, Graham Bell’den 15 yıl kadar önce bu icadı gerçekleştirmiştir.

Philipp Reis 1860 yılında telefon üzerine çalışmaya başladığında 26 yaşında bir fen öğretmeniydi. Bu konu üzerinde çalışmaya başlamasının ana sebebinin 1854 yılında Fransız mucit Charles Bourseul tarafından yazılan bir teori olduğu sanılmaktadır.

Reis’ın telefonu çok karışık ve çok hassastı. Bir Alman şirketi, telefonları tüm Avrupa’ya tanıtmak için çoğaltıyor fakat telefonların hiçbiri birbirini tutmuyordu. Üretilen bu telefonlarında çok az bir kısmı gerçekten iyi çalışıyordu. Bu dönemde Amerika’da yaşayan Graham Bell’in, ailesini ziyaret etmek için İskoçya’ya döndüğünde bu tür telefon tanıtımlarından birini görüp ondan esinlenmiş olabileceği düşünülüyor.

Philipp Reis 1874 yılında öldükten 2 yıl sonra Graham Bell, Reis’ın telefonuna göre çok daha gelişmiş bir telefon üretti ve ardından telefonun patentini aldı. Oysa Reis hiçbir zaman telefonun çok gelişip bir sosyal araç olacağını ön görememiş ve patentini almak için girişimde bulunmamıştır.

Her nasıl olduysa… Bilinen en kesin şey, Charles Bourseul, Philipp Reis, Elisha Gray ve Alexander Graham Bell, telefonun icat edilmesi ve geliştirilmesinde çok büyük rol oynamıştır.

1897 yılı Britannica Ansiklopedisi’nden alınan bir resimdir.