Cahide Sonku, 1934-35 yılları arasında “ilk köy filmi” olarak Türk sinema tarihine geçen “Bataklı Damın Kızı Aysel” filmi ile Türk sinemasının ve Cumhuriyet tarihinin ilk (kadın) yıldız oyuncusu haline gelmiştir. 1948’de Yerli Film Yapanlar Cemiyeti tarafından verilen en iyi kadın “karakter” oyuncusu ödülünü almıştır.

Aynı zamanda Türk sinemasının “ilk kadın yapımcı”sı olan Sonku, 1950 yılında “Sonku Film Şirketi”ni kurmuş ve 1956 yılına kadar 10 filmin yapımcılığını üstlenmiştir. Bu filmlerden ilki, yönetmenliğini ve senaristliğini de yaptığı ilk film olan 1951 tarihli “Vatan ve Namık Kemal”dir. (Aslında Sonku, 1949 yılında yönetmenliği denemiştir. Sırrı Talpar’la birlikte kurdukları Güneş Yapımevi’nin ilk ve tek filmi olan “Fedakar Ana”da oyunculuğun yanı sıra yönetmen asistanlığı yaptığını, hatta yönetmen Seyfi Havaeri rahatsızlanıp sete gelmediğinde kamera arkasına geçtiğini kendisiyle yapılan bazı söyleşilerde dile getirmiştir.) “Vatan ve Namık Kemal” (ortak yönetmenler Talat Artemel – Sami Ayanoğlu ve ortak senaristler Talat Artemel – Münir Hayri Egeli) aynı zamanda Türk sinema tarihinin “galası yapılan ilk filmi”dir.

Sonku, 1953 yılında ikinci filmi “Beklenen Şarkı” (ortak yönetmen Orhon Murat Arıburnu ve Sami Ayanoğlu)yı çeker. Film döneminin hasılat rekorunu kırar. Ancak o günlerde çıkan ve çeşitli söylentilere sebep olan bir yangın Sonku Film’in sahip olduğu negatif ve pozitiflerin yarısından çoğunun yanmasına ve Cahide Sonku’nun servetinin büyük kısmını kaybetmesine neden olur. Ve bu dönemde Sonku’nun alkolizme giden yolculuğu başlar. 1956 yılında yönettiği üçüncü filmi “Büyük Sır” (ortak yönetmen ve ortak senarist Talat Artemel)dan sonra yönetmenliği bırakan Sonku, kariyerindeki düşüşün en sert dönemini yaşamaya başlamıştır. 1972 yılında alkole olan düşkünlüğü ve işlerini aksattığı gerekçesiyle Devlet Tiyatroları’yla ilişiği kesilir.

Kariyeri boyunca yaşadığı ilişkilerle, sansasyonlarla, gelgitlerle sürekli gündemde olan; kimi çevrelerce takdir edilip, kimi çevrelerce yerden yere vurulan; hayatı boyunca maddi ve manevi sıkıntılar yaşayan ve son dönemlerinde alkolizmle de baş etmek zorunda kalan Cahide Sonku, 1933 yılında başlayıp 20 filmde rol aldığı oyunculuk kariyerine 1977 yılında Ülkü Erakalın’ın yönettiği “Yeşilçam Sokağı” ile nokta koyar.

1979 yılında Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) tarafından kendisine verilen hizmet ödülünü almak için törene gitmez ve ödülü sinema yazarı Atilla Dorsay’dan bir meyhanede alır. Cahide Sonku’nun iniş-çıkışlarla dolu hayatı 18 Mart 1981 günü İstanbul’da sona ermiştir.

Türkiye’de yapılan ilk gösterim ise 1896 yılının sonlarında Yıldız Sarayı’nda gerçekleştirilmiştir. Osmanlı Sarayı’nın hokkabazlarından Fransız Victor Bertrand tarafından sadece padişah ve padişahın yakın çevresine yapılan bir sunum şeklinde nitelendirilebilecek bu etkinlik, Türkiyê’de yapılan ilk gösterim olarak kabul edilir.

Türkiye’deki ilk yerleşik sinema, yani ilk sinema salonu yine Sigmund Weinberg tarafından açılmıştır. 1908 yılında, bugünkü Tepebaşı Sergi Sarayı’nın bulunduğu yerde, Darülbedayi’(Şehir Tiyatroları)nin komedi bölümünde açılan salonun ismi “Pathe”ydi. Sinemanın ismi, Weinberg’in temsilcisi olduğu, döneminin en önemli örneklerinden olan aynı isimli Fransız film şirketinden geliyordu.

Türkiye’de Türkler tarafından kurulan ilk sinema salonu ise, iki idealist girişimci Cevat Boyer ve Murat Bey tarafından 19 Mart 1914′te Şehzadebaşı’nda açılan “Milli Sinema”dır.