Türkiye’de yapılan ilk gösterim ise 1896 yılının sonlarında Yıldız Sarayı’nda gerçekleştirilmiştir. Osmanlı Sarayı’nın hokkabazlarından Fransız Victor Bertrand tarafından sadece padişah ve padişahın yakın çevresine yapılan bir sunum şeklinde nitelendirilebilecek bu etkinlik, Türkiyê’de yapılan ilk gösterim olarak kabul edilir.

Türkiye’deki ilk yerleşik sinema, yani ilk sinema salonu yine Sigmund Weinberg tarafından açılmıştır. 1908 yılında, bugünkü Tepebaşı Sergi Sarayı’nın bulunduğu yerde, Darülbedayi’(Şehir Tiyatroları)nin komedi bölümünde açılan salonun ismi “Pathe”ydi. Sinemanın ismi, Weinberg’in temsilcisi olduğu, döneminin en önemli örneklerinden olan aynı isimli Fransız film şirketinden geliyordu.

Türkiye’de Türkler tarafından kurulan ilk sinema salonu ise, iki idealist girişimci Cevat Boyer ve Murat Bey tarafından 19 Mart 1914′te Şehzadebaşı’nda açılan “Milli Sinema”dır.

Hem kamera hem gösterici hem de baskı makinesi olarak kullanılan, saniyede on altı kare esasına dayalı ve tırnak itişli düzeneğe sahip bir aygıt olan Sinematograf bugünkü sinema teknolojilerinin atasıdır. Elle kurulabildiği ve hafifliği sebebiyle rahatlıkla taşınabildiği için çağdaşlarına oranla daha çok tercih edilen Sinematograf kitlelere film izleme olanağı sunmuştur. Lumiere kardeşler Sinematograf’ın patentini 1895 yılında almışlardır.

Fotoğraftan gelen Lumiere’lerin filmleri gerçek görüntülerden oluşan ve tek çekimli filmlerdi. (Kendilerine ait olan, fotoğraf malzemeleri üreten fabrikadan çıkan işçiler gibi) Sinemayı gerçekliği yeniden üretmenin bir aracı olarak görüyorlardı. Lumiere Kardeşler, 28 Aralık 1895 günü Paris’teki Capucines Bulvarı 14 numaradaki Grand Cafe’nin zemin katındaki egzotik dekorasyonlu Hint Salonu’nda 1 frank karşılığı ilk genel gösterimi yaptılar. Gösterdikleri ilk film Paris’teki Ciotat İstasyonu’na giriş yapan bir trenin çekimiydi. “Cinema”(sinema) sözcüğünün yaratıcısı olan Lumiere’ler sinemanın isim babası olarak kabul edilir.