Cahide Sonku, 1934-35 yılları arasında “ilk köy filmi” olarak Türk sinema tarihine geçen “Bataklı Damın Kızı Aysel” filmi ile Türk sinemasının ve Cumhuriyet tarihinin ilk (kadın) yıldız oyuncusu haline gelmiştir. 1948’de Yerli Film Yapanlar Cemiyeti tarafından verilen en iyi kadın “karakter” oyuncusu ödülünü almıştır.

Aynı zamanda Türk sinemasının “ilk kadın yapımcı”sı olan Sonku, 1950 yılında “Sonku Film Şirketi”ni kurmuş ve 1956 yılına kadar 10 filmin yapımcılığını üstlenmiştir. Bu filmlerden ilki, yönetmenliğini ve senaristliğini de yaptığı ilk film olan 1951 tarihli “Vatan ve Namık Kemal”dir. (Aslında Sonku, 1949 yılında yönetmenliği denemiştir. Sırrı Talpar’la birlikte kurdukları Güneş Yapımevi’nin ilk ve tek filmi olan “Fedakar Ana”da oyunculuğun yanı sıra yönetmen asistanlığı yaptığını, hatta yönetmen Seyfi Havaeri rahatsızlanıp sete gelmediğinde kamera arkasına geçtiğini kendisiyle yapılan bazı söyleşilerde dile getirmiştir.) “Vatan ve Namık Kemal” (ortak yönetmenler Talat Artemel – Sami Ayanoğlu ve ortak senaristler Talat Artemel – Münir Hayri Egeli) aynı zamanda Türk sinema tarihinin “galası yapılan ilk filmi”dir.

Sonku, 1953 yılında ikinci filmi “Beklenen Şarkı” (ortak yönetmen Orhon Murat Arıburnu ve Sami Ayanoğlu)yı çeker. Film döneminin hasılat rekorunu kırar. Ancak o günlerde çıkan ve çeşitli söylentilere sebep olan bir yangın Sonku Film’in sahip olduğu negatif ve pozitiflerin yarısından çoğunun yanmasına ve Cahide Sonku’nun servetinin büyük kısmını kaybetmesine neden olur. Ve bu dönemde Sonku’nun alkolizme giden yolculuğu başlar. 1956 yılında yönettiği üçüncü filmi “Büyük Sır” (ortak yönetmen ve ortak senarist Talat Artemel)dan sonra yönetmenliği bırakan Sonku, kariyerindeki düşüşün en sert dönemini yaşamaya başlamıştır. 1972 yılında alkole olan düşkünlüğü ve işlerini aksattığı gerekçesiyle Devlet Tiyatroları’yla ilişiği kesilir.

Kariyeri boyunca yaşadığı ilişkilerle, sansasyonlarla, gelgitlerle sürekli gündemde olan; kimi çevrelerce takdir edilip, kimi çevrelerce yerden yere vurulan; hayatı boyunca maddi ve manevi sıkıntılar yaşayan ve son dönemlerinde alkolizmle de baş etmek zorunda kalan Cahide Sonku, 1933 yılında başlayıp 20 filmde rol aldığı oyunculuk kariyerine 1977 yılında Ülkü Erakalın’ın yönettiği “Yeşilçam Sokağı” ile nokta koyar.

1979 yılında Sinema Yazarları Derneği (SİYAD) tarafından kendisine verilen hizmet ödülünü almak için törene gitmez ve ödülü sinema yazarı Atilla Dorsay’dan bir meyhanede alır. Cahide Sonku’nun iniş-çıkışlarla dolu hayatı 18 Mart 1981 günü İstanbul’da sona ermiştir.

Kemal Film, çektiği 47 adet kurmaca filmin yanı sıra Kurtuluş Savaşı’nı da belgeleyerek önemli bir misyonun sahibi olmuştur. Bunlardan en önemlisi Cezmi Ar’ın çektiği “Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın İzmit Cephesi’ni Teftişi” adlı filmdir.

Kemal Film, ilk dönem Türk sinemasının en önemli yönetmeni Muhsin Ertuğrul’la beraber de “İstanbul’da Bir Facia-i Aşk”, “Boğaziçi Esrarı”, “Leblebici Horhor”, “Ateşten Gömlek”, “Kız Kulesi’nde Bir Facia” gibi filmlere imza atmış ve 1973 yılında Kemal Seden’in oğlu yönetmen Osman Seden tarafından kapatılmıştır.

“Halıcı Kız” aynı zamanda Türk Sineması’nda sponsor desteğiyle çekilen ilk filmdir. Çekimleri İstanbul, Bursa ve Isparta’da, laboratuar ve kopya baskı işlemleri Almanya’da Bavaria Stüdyoları’nda, dublaj ve seslendirme işlemleri ise İstanbul’da İpek Film Stüdyoları’nda yapılan filmin başrollerinde Heyecan Başaran (Gül), Asuman Korad, Müfit Kiper ve Agah Hün gibi oyuncular vardır. (Literatürdeki kimi kaynaklara ve bazı sinema tarihçilerine göre Türk Sineması’nın ilk renkli filmi yapımcılığını ve yönetmenliğini Ali İpar’ın, görüntü yönetmenliğiniyse İlhan Arakon’un yaptığı “Salgın” adlı filmdir. Bu bilgiye göre; Salgın’ın çekimleri Halıcı Kız’dan daha önce başlamış, ancak Halıcı Kız teknik işlemleri daha çabuk bitirildiği için Salgın’dan daha önce gösterime girmiştir.)

13 Nisan 1953 günü Atlas Sineması’nda galası yapılan “Halıcı Kız” çok ağır eleştirilere maruz kalır ve hatta seyirciler tarafından yuhalanır. Bu başarısızlık Muhsin Ertuğrul’un da sinemadan çekilmesine neden olur ve “Halıcı Kız” yönetmenin filmografisinin son filmi olarak tarihe geçer. Film tekrar montajlansa da bir daha düzenli gösterime girmez ve pek çok sinema tarihçisi ve akademisyen için bir muamma olarak kalır. Filmin başarısızlığı sebebiyle renkli film teknolojisine yapılan yatırımlar durmuş ve Türk Sineması ikinci uzun metrajlı renkli filmini 1965 yılına kadar beklemek zorunda kalmıştır.

İstanbul Sokaklarında sessiz olarak çekilmiş ve daha sonra dublaj işlemiyle seslendirilmiş olması nedeniyle de bir ilk film olarak değerlendirilebilir. Filmin seslendirmesi Paris’teki Espinay Stüdyosu’nda yapılmıştır.

İstanbul Sokaklarında aynı zamanda Türk sinemasının ilk ortak yapımı olan filmdir. Film Mısırlı ve Yunan yapımcı ve sinemacıların işbirliğiyle çekilmiştir. Filmin başrollerinde Bedia Muvahhit, Talat Artemel, Hazım Körmükçü, Behzat Butak, Galip Arcan, Semiha Berksoy gibi Türk oyuncuların yanı sıra; Azize Emir gibi Mısırlı ve Gavrilides gibi Yunan oyuncular yer almıştır.