Türkiye’de yapılan ilk gösterim ise 1896 yılının sonlarında Yıldız Sarayı’nda gerçekleştirilmiştir. Osmanlı Sarayı’nın hokkabazlarından Fransız Victor Bertrand tarafından sadece padişah ve padişahın yakın çevresine yapılan bir sunum şeklinde nitelendirilebilecek bu etkinlik, Türkiyê’de yapılan ilk gösterim olarak kabul edilir.

Türkiye’deki ilk yerleşik sinema, yani ilk sinema salonu yine Sigmund Weinberg tarafından açılmıştır. 1908 yılında, bugünkü Tepebaşı Sergi Sarayı’nın bulunduğu yerde, Darülbedayi’(Şehir Tiyatroları)nin komedi bölümünde açılan salonun ismi “Pathe”ydi. Sinemanın ismi, Weinberg’in temsilcisi olduğu, döneminin en önemli örneklerinden olan aynı isimli Fransız film şirketinden geliyordu.

Türkiye’de Türkler tarafından kurulan ilk sinema salonu ise, iki idealist girişimci Cevat Boyer ve Murat Bey tarafından 19 Mart 1914′te Şehzadebaşı’nda açılan “Milli Sinema”dır.

1888 yılında İstanbul-Üsküdar’da doğan Fuat Uzkınay, İstanbul Sultanisi’ni bitirdikten sonra İstanbul Darülfünunu’nda fizik ve kimya öğrenimi görürken; bir yandan da İstanbul Sultanisi’nde dahiliye memurluğu yapmıştır. Türkiye’de yerleşik sinemaların kurulmaya başladığı dönemlerde sinemaya ilgi duyan Uzkınay, çalıştığı okulda öğrencilere sinemayı öğreten dersler vermiştir. Hatta sinemayı halka tanıtan Sigmund Weinberg’den gösterim cihazının nasıl çalıştığını da öğrenmiş ve okulunda öğrencilerine yaptığı gösterimlerle, sinemanın Türkiye’de ilk kez okullara girmesini sağlamıştır. Ayrıca Uzkınay,  Türkiye’de açılan ikinci Türk sinema salonu olan “Ali Efendi Sineması”nın (6 Temmuz 1914) açılmasında da önemli girişimlerde bulunmuştur.

1. Dünya Savaşı’nın ilk dönemlerinde, savaş propagandası olarak, Osmanlı İmparatorluğu için kötü anlamlar taşıyan bir anıtın yıkılması söz konusu olmuştur. Bu anıt, “93 Harbi” olarak bilinen ve Osmanlı İmparatorluğu’nun yenilgisiyle sonuçlanan 1876-1877 Osmanlı-Rus Savaşı’nın sonunda, Rusların ilerledikleri en uç bölge olan Ayastefanos(bugünkü İstanbul–Yeşilköy)’ta zaferlerinin anısını sürdürmek için inşa ettikleri anıttır. Anıtın yıkılışının filme alınması için önce Avusturya-Macaristan İmparatorluğu’ndan Sacha-Messter adlı bir yapımevi ile anlaşılmış, ancak daha sonra bu çekimin bir Türk tarafından yapılması gerektiğine karar verilmiştir. Savaşta yedek subay olarak silah altına alınmış olan ve sinemaya olan merakı bilinen Uzkınay da bu iş için en uygun kişi olarak görülmüştür. Sacha-Messter’in çalışanlarının kamera kullanmayı birkaç saat içinde gösterdiği Uzkınay; 14 Kasım 1914 Cumartesi günü Ayastefanos’ta bulunan Rus anıtının dinamitle havaya uçurularak yıkılmasını 150 metrelik filme kaydederek ilk Türk filmini çekmiş ve aynı zamanda ilk Türk sinemacı unvanının sahibi olmuştur.

1915 yılında kurulan “Merkez Ordu Sinema Dairesi(MOSD)”nde önce başkan yardımcılığı, 1916 yılından itibaren de başkanlık yapan Uzkınay; aynı yıl Almanya’da sinema eğitimi de görmüştür. Daha sonraları konulu filmlerde de çalışan ve ismi Ankara’da bulunan Kara Kuvvetleri Foto Film Merkezi’nin bir stüdyosuna verilen Uzkınay, 29 Mart 1956’da İstanbul-Göztepe’de hayata veda etmiştir. “Ayastefanos’taki Rus Abidesi’nin Yıkılışı” filmine ait günümüze ulaşan hiçbir kopya yoktur.